przejdzie nam wszystko
i my nad tym wszystkim
do porządku chaosu
myśli
od nowa budowanych
na tych samych ruchomych piaskach

[...] domki na kurzych łapkach
skrzypiące drzwiczki z beliczki [...]

nie zdążymy zauważyć
jak bardzo przechodzimy w kierunku
ostatniej strony powieści
o wiecznych rozbitkach

kolejny przegapiony rozdział
podzielony na akapity
pełne znaków zapytania
i zielonych niedopisanych wysp

[...] ogień przed szałasem
gwiazdy spadające wprost w palenisko [...]



.