Party z partykułą

Akurat ćwiczyłem partykuły,
w sposób mniej więcej utarty,
po kolei je właśnie wpisując,
w tak zwany szyk zwarty.

Lada chwila miałem skończyć,
gdy rzecz ta się stała
i to nie są żarty,
jedna z nich mnie zapytała:
- czy może pójdziesz ze mną na party?

Tak, poszedłbym chętnie,
byś tylko nic nie psuła!
Niechaj że grzecznie, ze mną,
pójdzie tam partykuła!

Lecz ona się martwiła,
widocznie niezdecydowana:
- gdybyż bodaj wieczorem,
oby tylko nie z rana
i niech by, li tylko dobrze ubrana.

Zaiste, jeszcze wielokroć
tak słowem mnie kłuła
i myślę, że doprawdy,
chyba wszystko popsuła!