zabawne
twarze urodzonych przed świtem stygną szybciej myślał
patrząc na rozkładające się ciała kobiet mężczyzn
o nienaturalnie poskręcanych członkach
układał ciepłą dłonią złorzeczył

dzieciom wciąż żywym za oknem
tężejącym zbyt gładko mięśniom kościołom
naciskającym na pośpiech i bogom
tym od precyzji dziwne

mawiał czerstwe dłonie oddają łatwiej
nie biorąc w zamian ani przez palce jak bochny pocięte
sztukował rysy w wieczny spokój na tamten
nowy i lepszy przemycał zamykał

powieki by widzieć śpiącymi
jedyne czego się bał to oczy
że im głębiej tym bardziej rybie
nagle zimne puste i nieme















































































































































rzeźby