Pustynny pielgrzymie (bo za takiego się masz)
zapomniałeś,
że woda zawsze wsiąka w piach?
Myślałeś
że znajdziesz oazę
że dotrzesz do rzeki
że spadnie deszcz.

Pielgrzymie (co nie jest człowiekiem), stój
pustynia uczy kopania
więc kop, aż odsłonisz jamę
skorpionów i węży
obietnicę szybkiego kresu.
Kop głębiej.

W braku nadziei jest siła,
skoro woda obdarza życiem
choć sama jest martwa.
Dlatego na dnie studni
znajdziesz życiodajną

wiedzę jedynie.

Zrozumiesz i zaśmiejesz się w niebo
że kopiąc dotarłeś do dna
że już nie pamiętasz jak pić
(a kiedykolwiek wiedziałeś?)
że sieją w trudzie upadli by zbierali szczęśliwi synowie światłości
że woda obdarza, ale nie siebie, tylko pustynnych pielgrzymów


























































































































że jesteś wodą