...a kiedy znajdziesz mi się wreszcie...

weź mnie
po prostu i po męsku
uwolnij
od asymetrii samej siebie

weź mnie
taką nierówną w poprzek nieskładną
zagubioną
i bezgranicznie niepokorną

wyprostuj napraw

rozkochaj wypełnij rozaniel
pozwól uwierzyć że na kolanach
można się spełniać
powielaj echem

naucz pokory

wargi chropowate jak słowa
i elewacje domów
zwilż przyzwoleniem na zaufanie
i miłość jakiej nigdy odtąd dotąd
ani już potem

ukołysz wiarą i słowem
nakarm bom głodna


















































































































i na łańcuch!