Wiem, że cierpisz, że cię boli,
ale cierpisz wbrew mej woli.
Od chwili gdy ją poznałem,
ty to czułeś, ja wiedziałem,
że rozpoczną się spotkania,
pocałunki i rozstania,
że rozpoczną się powroty,
uniesienia, uczuć wzloty,
że drżeć będziesz będąc blisko,
że nie ważne będzie wszystko,
te brylanty, te pieniądze,
zwyciężą pragnienia, żądze,
byle być znów obok siebie
z najpiękniejszą z gwiazd na niebie.
Lecz okrutny los to sprawił,
że samotnych nas zostawił.
Odeszła cicho bez słowa,
kiedy była noc majowa,
uśmiechnięta, niczym żywa,
pełna wdzięku i szczęśliwa.
Rozstaniemy się o świcie,
pora skończyć nasze życie
















































































moje serce