moje

to idealnie w pół złożone strachem
ciut groteskowe ciut koślawe
nagminnie wprost nie takie
jakie być miało

to które co dzień od nowa
we własne biorę ręce
zaciskam w pięściach szepcząc
więcej

dziś daj mi więcej

samotnością wykreślone zwinięte
lęków spiralą a przecież
co zechcę mogę z nim zrobić
bo moje

i tylko moje


































































































dwuletnie dziecko