wszystko niby tak samo
woda kapie z kranu
monotonnie
i noc i dzień droczą się ze sobą
i pani Maryla rozkłada stragan
tak samo jak zawsze
na rogu ulicy Gdańskiej
zegar - sprawdzam - tyka dalej
niebo wisi nad światem
ani jednego pęknięcia
a w serwisie informacyjnym ani jednego słowa
o tym
by któreś z mórz się rozstąpiło
końca świata nie widać

tylko we mnie
dziura jak w serze
co powstaje z dojrzewania
do przeżycia





nieobecności